آتش حسادت و بالنتّيجه ناپاكى و فكر كوبيدن راه معنويّت . . . با اختلاف هوش و احساس « 1 » ادراك افراد نيز تفاوت مىكند ، ادارك هميشه از احساس چوب مىخورد ، گاهى رهبرى ادراك به دست احساس پاك مىافتد و اين بشر را كه از پيوند جرقّهء معنويّت با مادّه پيدا شده با كمالى بيشتر به معنويّت مطلقه مىرساند و به قول ان ديوانهء خوانده شدهء اجتماع مادّى محيطش . . . : تو مرا ديوان خوانى اى فلان * ليك من عاقلتر از عاقلان عارفان كين مدّعا را يافتند * گم شدند از خود خدا را يافتند من همى بينم جلال اندر جلال * تو چه مىبينى به جز وهم و خيال من همى بينم بهشت اندر بهشت * تو چه مىبينى به غير از خاك و خشت عشق حقّ در من شرار افروخته * من چه مىدانم كه پايم سوخته تو همى اخلاص را خوانى جنون * چون توانى چاره كرد اين درد ، چون و گاهى هم رهبرى ادراك به دست هوس مقام و رياست و مال و . . .

--> ( 1 ) - اختلاف هوش و احساس در انسانها مربوط به محيط خارجى و آموزش و پرورش و يا ارگانيزم داخلى و از جمله تغذيهء خود و يا در و مادر و مواد تشكيل دهندهء نطفه است كه در روايات مذهبى به « طينت » تعبير شده است .